ویژگیهای این مرد خدا به قدری عظیم است كه زبان از گفتن آن عاجز می‌ماند. ایشان در همۀ اوقات و حتی در زمستان سرد هم خارج از خانه در مسجد یا مدرسۀ علمیه نماز می‌خواندند. ایشان آنقدر جذب جذبه‌های حق می‌شدند كه قابل وصف نیست. امّا بعد از فراغت از عبادت و نماز صبح پیاده و تنها یا با رفقا مسیر مسجد به منزل را طی می‌كردند.

و پس از فراغت مانند مولایشان به چیدن علف و تیمار چند گوسفندی كه در منزل داشتند می‌پرداختند. خودشان علفها را می‌چیدند بدون اینكه به كسی امر كنند. گوسفند را می‌دوشیدند و خیلی به دام و كشاورزی علاقه داشتند.

خصوصیت دیگر ایشان همدردی ایشان بود كه خود موجب تسكین دردها می شد. در یك همنیشینی، گرفتاری‌هایم را برایشان تعریف كردم. ایشان فرمودند من اگر بفهمم ضعیفی گرفتاری و ناراحتی دارد آن شب خوابم نمی‌برد و پریشان حال هستم ایشان به اهل بیت عصمت و طهارت علاقۀ بسیار داشتند و دو ماه محرم و صفر همه شب بعد از نماز در مسجد بر منبر می‌رفتند و مدت طولانی، تاریخ اسلام را برای مردم بازگو و از حوادث روزگار مردم را باخبر می‌كردند. ایشان چه در عبادت و چه در خدمت لحظه‌ای از یاد خدا غافل نبودند.